De Nigeriaanse schrijver Ken Saro-Wiwa (1941-1995) was bijzonder populair in zijn land, ook als televisiemaker. Hij was een succesrijk zakenman én een levensgenieter die tegelijk koppig geëngageerd van zich liet horen. In zijn bekendste roman Sozaboy: A Novel in Rotten English, vertelt hij het verhaal van een naïeve dorpsjongen die door het leger aangeworven wordt tijdens de Nigeriaanse burgeroorlog (1967-1970).
Saro-Wiwa stichtte in 1990 de MOSOP (Movement for the Survival of the Ogoni People). Hij vroeg meer autonomie voor de Ogoni, waarvan hij deel uitmaakte, een redelijk deel van de inkomsten die Shell en BP door oliewinning uit de Nigerdelta haalden én vergoeding voor schade aan het milieu. In 1992 werd hij voor meerdere maanden zonder proces opgesloten door de Nigeriaanse militaire overheid. In 1993 organiseerde MOSOP vreedzame protestmarsen waaraan 300 000 mensen, meer dan de helft van de Ogoni, deelnamen. Shell stopte dat jaar met activiteiten in deze regio, maar hervatte ze tot op vandaag. De situatie is niet verbeterd, hoewel zijn zoon blijft lobbyen voor een meer rechtvaardige regeling.
Saro-Wiwa werd opnieuw gearresteerd in 1993. Hij kwam vrij na een maand en schreef er een boek over. In mei 1995 werd hij weer gevangen gezet en schuldig bevonden aan het oproepen tot moord. Hoewel hij ontkende en het proces wereldwijd door mensenrechtenorganisaties en beroemde schrijvers als Wole Soyinka, Ben Okri en William Boyd in vraag werd gesteld, werd Saro-Wiwa met acht medestanders op 10 november 1995 door de junta opgeknoopt. Dit veroorzaakte de onmiddellijke schorsing van Nigeria als lid van het Gemenebest van Naties. Nog in 2009 startte in New York een proces tegen Shell op beschuldiging van medeplichtigheid bij de moord op Saro-Wiwa. Meer info op www.remembersarowiwa.com.
